To był raj...

To był prawdziwy raj...

Mimo iście spartańskich warunków mieszkalnych.

Relaksowaliśmy się aktywnie...

...i mniej aktywnie

Wspólnie pokonywaliśmy trudy tułaczki, maszerując tam...

a nawet z powrotem.

A po ciężkim dniu pracy i wysiłku fizyczno – intelektualnego, nie ma milszej odmiany nad wspólny, zasłużony wypoczynek.

Toteż integracja przebiegała nad wyraz sprawnie. Nawet z absolwentami, starszymi kolegami...

I nieco bardziej starszymi również.

Mimo doborowego, zajmującego towarzystwa, niektórych nie udało się odciągnąć od starych nałogów.

Inni dawali upust swej inwencji twórczej...

Na różne sposoby...

Ale trzymali nas w ryzach, oj trzymali... (po imprezie trzeba było posprzątać)

Roześmiana psorka Kucharska...

...oraz wiecznie czujny psor Wróblewski.

A oto nasze pierwsze zdjęcie rodzinne